The Village (2004) OCR 23.976 fps runtime 01:47:51
ใครจะคอยปลุกให้พ่อตื่น
ใครจะคอยหัวเราะยามพ่อล้มลง
จะไม่มีเสียงลมหายใจให้ได้ยิน
ยามที่พ่อหลับอีกแล้ว
แล้วพ่อจะจับมือใคร
ยามที่พ่อเดิน
เราอาจถามตัวเอง ในยามที่เกิดเหตุการณ์เช่นนี้ว่า
เราตัดสินใจถูกแล้วหรือ ที่มาตั้งรกรากอยู่ที่นี่
พวกเรารู้สึกสำนึกในบุญคุณ กับช่วงเวลาที่ผ่านมา
ตรงนี้มีอะไรน่าดูนักเหรอ พวกเธอถึงได้สนใจกันขนาดนี้
สงสัยครูจะต้องเอาพกติดตัวไว้มั้ง เผื่อพวกเธอสนใจเรียนมากขึ้น
ใครเป็นคนเจอเนี่ย
- ฟิลลิป เธอย้ายที่รึเปล่า - เปล่าครับ อาจารย์วอล์คเกอร์
เห็นได้ชัดเลยว่า มันถูกหักคอ แล้วก็ถูกถลกหนังไปด้วยค่ะ
- ครูก็ว่างั้น - มันถูกฆ่าตายฮะ
แล้วใครเป็นคนฆ่ามันล่ะ
ใครที่ทำอะไรร้ายกาจขนาดนี้ได้
- สิ่งที่เราไม่พูดถึง ไงคะ - มันน่ะเหรอ
ทำไมเธอถึงคิดอย่างนั้นล่ะ
ก็พวกมันกินเนื้อนี่ครับ
แถมยังมีกรงเล็บใหญ่มาก
เด็ก ๆ
สิ่งที่เราไม่พูดถึง ไม่เคยออกนอกเขต ของพวกเขามาหลายปีแล้ว
พวกเราก็ไม่เคยเข้าไปในป่า ของพวกเขา
พวกเขาก็ไม่เข้ามาในหุบเขาของเรา
เราอยู่กันอย่างสันติ
ในเมื่อเราไม่คุกคามเขาก่อน
ทำไมเขาถึงจะคุกคามเราล่ะ
เราต้องไม่ลืม เทศกาลนกน้อยหัดบินด้วยนะ
ปีที่แล้วเราไม่ได้จัด ฉันคนนึงละ คิดถึงมันจังเลย
และฉันก็รู้ว่าภรรยาคุณก็คิดถึงภาพ เด็ก ๆ แต่งตัวด้วยขนนกเหมือนกัน
ฉันชอบมากเลยละ
ผมไม่ขอออกความเห็นครับ
วันนี้ ออกัส นิโคลสัน เป็นประธานการประชุม
มีเด็กหนุ่มขออนุญาตเข้ามายื่นคำขอ ต่อสภาอาวุโสครับ
ให้เขาเข้ามาสิ
อลิซ
หวัดดีลูเชียส
"แม่ผมไม่ได้รู้ถึงสาเหตุ ที่ผมมาที่นี่ในวันนี้"
"ท่านไม่ได้เห็นด้วย หรือให้คำปรึกษาใด ๆ ทั้งสิ้น"
"การจากไปของลูกคุณแดเนียล อันเนื่องมาจากโรคร้าย"
"รวมถึงเหตุการณ์อื่น ๆ ได้หลั่งไหลเข้ามาในความคิดผม"
"ผมจึงใคร่ขออนุญาต ข้ามเขตแดนป่าต้องห้าม"
"เพื่อเดินทางไปยังเมืองที่ใกล้ที่สุด"
"รวบรวมตัวยาใหม่ ๆ แล้วผมจะรีบกลับมา"
"และด้วยความเคารพ ต่อสิ่งที่พวกเราไม่พูดถึง"
"ผมมั่นใจว่าพวกเขาจะยอมให้ผมผ่าน"
"สัตว์ร้ายก็อาจมีความรู้สึก และความกลัวได้เหมือนกัน"
"พวกเขาจะมองออกว่า ผมมีเจตนาบริสุทธิ์และไม่หวาดกลัว"
"จบแล้วครับ"
นี่ลูกคิดอะไรอยู่นะ
พูดอะไรบ้างสิ ลูเชียส
ฟินตัน คอน อยู่ที่หอเฝ้ายาม ผมสัญญาจะไปอยู่เป็นเพื่อนเขา
นายเคยคิดถึงเมืองอื่น ๆ มั่งมั้ยฟินตัน
เมืองอื่น ๆ เหรอ
คิดไปทำไม
สถานที่โหดร้าย มีแต่คนโหดร้ายอยู่ ก็แค่นั้นเอง
ขอบใจนะ ลูเชียส
นายเป็นเพื่อนที่ดี
หวังว่าคงไม่มีใครเห็นนาย
ดูเหมือนว่าเราจะตกอยู่ในวงล้อม ของสัตว์ร้ายชนิดหนึ่ง
น่าจะเป็นหมาโคโยตี้หรือหมาป่า
ดูจากวิธีการที่มันฆ่า และถลกหนังเหยื่อไป
โดยที่ไม่ฉีกกินเนื้อนั้น
อาจเป็นสัญญาณบอกว่า สัตว์ตัวนี้กำลังเกิดอาการบ้าคลั่ง
จากนี้ไป 2 อาทิตย์ เราควรระมัดระวังตัว
คอยเฝ้าดูเจ้าโคโยตี้ตัวนี้ไว้ให้ดี
และระวังเด็กเล็ก ๆ เป็นพิเศษ เวลาพวกแกขึ้นไปเล่นบนเขา
สำหรับประเด็นอื่น ๆ
เราไม่เชื่อว่าเขตแดนของหมู่บ้านเรา ถูกรุกล้ำ
สิ่งที่เราไม่พูดถึง มีขนาดใหญ่กว่าโคโยตี้มาก
เราต้องรู้แน่ถ้าพวกมันมาที่นี่
หมาโคโยตี้เข้ามาก่อกวน ก็น่ากลัวนะคะ พ่อว่ามั้ย
- อย่ากังวลไปเลย คิตตี้ - พ่อไม่กังวลเหรอคะ
พ่อแน่ใจว่ามันจะจบลงเร็ว ๆ นี้
- งั้นเราคุยเรื่องอื่นกันเถอะ - ก็น่าจะดีกว่า
หนูกำลังมีความรัก
หนูอยากจะมาขออนุญาต แต่งงานค่ะพ่อ
คนจะขอแต่งงาน ก็น่าจะมีวิธีปฏิบัติที่เหมาะสมจริงมั้ย
อย่างเช่นจะต้องมีผู้ชายยืนอยู่ข้างลูก
เวลาขออนุญาต แล้วผู้ชายคนนั้นอยู่ไหนล่ะ
หนูยังไม่ได้พูดกับเขาเลยค่ะ
งั้นเขาก็ยังไม่รู้ตัวน่ะสิ ว่าหนูจะแต่งกับเขาน่ะ
หนูก็ว่าจะคุยกับเขาค่ะพ่อ แต่ต้องให้พ่ออนุญาตก่อน
ถ้าพ่อไม่อนุญาต หนูก็จะไม่คุยกับเขา
คิตตี้
ลูเชียส ฮันท์ ค่ะ
ลูเชียสเหรอ
พ่อไม่ชอบเขาเหรอคะ
- เปล่า กำลังคิดถึงเขาอยู่ - เขาไม่เหมือนผู้ชายคนอื่น
ไม่พูดเล่น ไม่คุยโวโอ้อวด
ไม่ เขาไม่ทำอย่างนั้นแน่
พ่ออนุญาตหนูรึเปล่าคะ
นี่ ช่วยอะไรพ่อสักอย่างได้มั้ย
อย่าเที่ยวไปบอกเรื่องนี้กับคนอื่นอีก จนกว่าลูกจะคุยกับลูเชียสแล้ว
สวัสดีจ้ะ ลูเชียส
ฉันอยากจะบอกอะไรคุณบางอย่าง
ฉันรักคุณ ลูเชียส
รักคุณดุจดังคืนวันอันยาวนาน
รักมากกว่าพระอาทิตย์ กับพระจันทร์มารวมกัน
ถ้ารักเหมือนที่ฉันรักคุณ เราก็ไม่ต้องซ่อนความรู้สึกอีกต่อไป
ความรักเป็นของขวัญจากฟากฟ้า เราควรจะขอบคุณสวรรค์
และปลดปล่อยออกมา พร้อมกับลมหายใจที่ออกจากปอด
ขอบคุณ ๆ
ขอบคุณ
โอ๋ ๆ
โอ๋
ขวัญเอย ขวัญเจ้า หลับเถิด
ชีิวตยังอีกยาวไกล ความรักนั้นลึกซึ้ง
กาลเวลายังแสนหวานสำหรับเจ้า
คนทั้งโลกล้วนได้เห็น
และต่างรับูร้ว่า
เงามืดมาได้ก็จากไปได้
สายลมยังคงพิร้วผ่านใบไม้ไหว
ดอกไม้ยังคงบานสะพรั่งงดงาม
เธอกับลูกชายฉันช่างเหมือนกันจริง ๆ ไม่ค่อยช่างพูดทั้งคู่เลย
เธอเป็นคนมีน้ำใจมาก
ขอโทษด้วยนะ พูดเรื่อยเปื่อย ไม่ได้นอนมาหลายคืนแล้ว
นายทำได้เยี่ยมแล้ว เจมิสัน
อดทนอีกหน่อยนะ รวบรวมความกล้าเข้าไว้
เฮ้ย อย่าดึงซิวะ เดี๋ยวเสื้อฉันพังหรอก
พอฉันทำเสียง พวกมันก็ทำด้วย มันล้อเลียนฉันก่อนโจมตี
กล้าไว้เพื่อน แค่นิทานน่ะ ไม่ใช่เรื่องจริง
อย่าสั่น ทำใจให้แกร่งไว้
เหมือนหมาที่ตามกลิ่นเรามาได้
อะไรนะครับ คุณนิโคลสัน
ถึงเธอจะวิ่งหนีความทุกข์สักแค่ไหน
มันก็จะตามหาเธอจนเจอ
มันดมกลิ่นเธอได้
เผ่นเร็ว
ไม่ยักรู้ว่านายเผ่นได้เร็วขนาดนี้
เราได้ทั้งวิ่ง ทั้งยืนนิ่งเลยเนอะ
โนอาห์ต้องโดนลงโทษ เขาเอาไม้ฟาดโจเซฟอีกแล้ว
ไม่ตีแล้วนะ วางไม้ลง
ตะครุบไม้ไว้สิ
โนอาห์ เพอร์ซี่
หยุดทำตัวเกเรเดี๋ยวนี้นะ
เธอต้องโดนลงโทษ รู้ใช่มั้ย
- ไม่ตีใครแล้ว ไม่ตีแล้ว - ฉันจะขังเธอไว้ในห้องเงียบ
ฉันจะร้องไห้น้ำตาท่วมห้องเลย
- เรามาตกลงกันดีกว่า - ได้ เป็นความคิดยอดเยี่ยม
เราจะต้องเก็บเป็นความลับ ทำได้มั้ยล่ะ
ความลับเหรอ เก็บได้ เหมือนหนูในโบสถ์เลยล่ะ
เธอไม่ต้องเข้าห้องเงียบก็ได้ ถ้าเธอสาบานว่า
จะไม่ทำร้ายใครอีก
- ไม่ตีใครแล้ว ไม่ตีใครแล้ว - ไม่ตีใครอีกแล้วนะ
- ไม่ตีแล้ว - ไม่ตีใครแล้ว
ไม่ตีใครแล้ว
สัญญาแล้วนะ
เราไม่ต้องกลับตอนนี้ก็ได้
มาเล่นอะไรสนุก ๆ กันดีกว่า
- วิ่งแข่งกันเอามั้ย - ได้
- วิ่งขึ้นเขาไปที่เนินหินพักดีมั้ย - ห้ามโกงนะ
ไม่อายเรอะ ถอนคำพูดเดี๋ยวนี้
เอ๊ะ นั่นเสียงระฆังโรงเรียนรึเปล่า
ไอวี่ขี้โกง
รู้แล้ว โทษทีนะ
พี่ฉันร้องไห้มโหฬารเลย
สงสัยมั้ยว่าฉันรู้ได้ยังไงว่าเป็นคุณ
มีคนเพียงหยิบมือเท่านั้น ที่จะเปล่งรัศมีแบบคุณได้
สีจาง ๆ คล้ายหมอก
แต่ก็เป็นสิ่งเดียว ที่ฉันมองเห็นในความมืด
พ่อฉันก็มีเหมือนกัน
อยากรู้มั้ยรัศมีของคุณสีอะไร
ไม่บอกหรอก ผู้หญิงไม่ควรพูดเรื่องพวกนี้
คุณเองก็ไม่ควรจะถามด้วย
คุณวิ่งเหมือนผู้ชายเลย
ขอบคุณ
รู้นะว่าทำไมถึงปฏิเสธพี่ฉัน
สมัยฉันเด็ก
คุณเคยจูงแขนฉันพาเดิน
แล้วจู่ ๆ คุณก็เลิกทำ
วันนึงฉันเดินสะดุด เกือบล้มลงตรงหน้าคุณ
ฉันแกล้งล้มนะ แต่คุณก็ยังไม่ช่วยพยุงฉัน
บางครั้งเราก็ไม่ทำในสิ่งที่ต้องทำ
เพราะไม่ต้องการให้ใคร มารู้ความในใจเรา
อะไรน่ะ
อะไร อ๋อ ลูกเบอรี่
เป็นของขวัญที่ดีจริง ๆ
ระวังนะ
เธอกำสีของความชั่วร้ายอยู่
สีนี้จะดึงดูดสิ่งที่เราไม่พูดถึง เราต้องเอาไปฝัง
อย่าเก็บลูกเบอร์รี่สีนี้อีกนะ
เขาหยิบออกมาจากกระป๋า
เป็นอะไรไป เสียงหายใจคุณแปลก ๆ
ผมไม่เคยมองมันตรง ๆ มาก่อน
อย่าเก็บไว้นะ พบที่ไหนล่ะ
"วันนี้ที่เนินหินพัก"
"โนอาห์ เพอร์ซี่ ส่งเบอร์รี่ สีแห่งความชั่วร้ายให้ไอวี่"
"เมื่อเราถามว่าเจอลูกเบอร์รี่ที่ไหน"
"เพราะไม่เหมือนลูกเบอร์รี่อื่น ๆ ที่ผมเคยเห็น"
"เขาก็ชี้ข้ามเขตเนินหินพักออกไป"
"ผมเชื่อว่าโนอาห์ เพอร์ซี่ เข้าไปในเขตป่าต้องห้าม"
"และเคยเข้าไปหลายครั้ง"
"และผมก็ยังเชื่ออีกว่า ด้วยความไร้เดียงสาของเขา"
"สัตว์ร้ายในป่าจึงไม่ได้ทำร้ายเขา"
"มันเลยทำให้ผมมั่นใจยิ่งขึ้นไปอีกว่า พวกเขาจะยอมให้ผมผ่าน"
"ถ้าพวกเขารู้ว่าผมไม่ได้มาร้าย"
เราจะพูดกันเรื่องเมืองนี้ แค่ครั้งนี้ครั้งเดียว
และจะไม่พูดถึงมันอีกเลย
พ่อของลูกออกไปตลาดในวันอังคาร
ตอนนั้นเป็นเวลาเช้า 9 โมง 15 นาที
มีคนเจอเขาถูกปล้น ร่างเปลือยเปล่า อยู่ในแม่น้ำโสโครก 2 วันต่อมา
ทำไมแม่ถึงเล่าเรื่องเจ็บปวดเช่นนี้ ให้ผมฟัง
ลูกจะได้รู้ว่าสิ่งที่ลูกปรารถนา จะนำไปสู่อะไร
ไม่ใช่ความปรารถนา ผมพูดจากความตั้งใจจริง
ไม่ได้คิดอะไร แค่อยากช่วยคนในหมู่บ้าน
อย่าว่าแม่เลยนะ แต่แม่เป็นห่วงชีวิต ลูกคนเดียวของแม่
คนที่มีความลับน่ะไม่ใช่ผม
หมายความว่ายังไง
มีความลับซ่อนอยู่ ทุกซอกทุกมุมของหมู่บ้านนี้
แม่ไม่รู้สึกบ้างเหรอ แม่มองไม่เห็นรึไง
สิ่งนั้นมีไว้ เพื่อความผาสุกของตัวแม่เอง
แม่เก็บสิ่งชั่วร้ายในอดีตไว้ใกล้ ๆ ตัว จะได้ไม่ลืม
ถ้าลืมันจะกลับมาอีก ในรูปแบบอื่น
งั้นเราเปิดออกมาดู
ไม่
น่าจะไปคุยกับ เอ็ดเวิร์ด วอล์คเกอร์ ด้วยกันดีกว่านะ
- เขาอาจจะสามารถ... - เขาก็ปิดบังแม่ด้วย
ปิดบังความรู้สึกที่มีกับแม่
โอ
บางครั้งเราก็จะไม่ทำ
สิ่งที่คนอื่นรู้ว่าเราอยากทำ
พูดเรื่องไร้สาระอะไรน่ะ
แม่ไม่ต้องห่วง ไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับผม
บางครั้งลูกก็เหมือนเด็กหนุ่มอ่อนหัด
อะไรที่ทำให้ลูกคิดว่า เขาแอบชอบแม่อยู่
เขาไม่เคยสัมผัสตัวแม่
เธอหนีไม่พ้นหรอกน่า
อ้อ หวัดดี
กำลังเล่นซ่อนหากับโนอาห์
เจ้าตัวแสบต้องหนีไปซ่อน ในบ้านฉันอีกแน่ ๆ
หนีเข้าบ้านผิดกติกานะ
เขารู้กติกาดี
เป็นอะไรรึเปล่า
เราต้องช่วยดูแลเด็ก ๆ คืนนี้ คิตตี้กับฉัน ฉันควรจะไปอยู่กับเขา
ฉันได้ยินพ่อแม่พูดถึงคุณ
รู้ว่าขอเดินทาง เข้าไปในเมือง
ความคิดที่ดีมาก แต่ฉันว่าคุณไม่น่าจะเสี่ยง
คุณไม่แค้นใจเหรอที่มองไม่เห็น
ฉันมองเห็นนะ ลูเชียส ฮันท์
แต่ไม่ใช่แบบที่คุณเห็น
แล้วโนอาห์ล่ะ
น่าจะมียาที่ช่วยให้โนอาห์ สามารถอยู่นิ่งและเรียนรู้อะไรได้
เราหยุดคุยเรื่องนี้เถอะ พูดแล้วพาให้ฉันท้องไส้ปั่นป่วน
คิตตี้ กำลังจะแต่งงานนะ
เธอมีความรักอีกแล้ว กับคริสตอป เครน
เธอชอบคนแปลก ๆ นะ ว่ามั้ย
เขาไม่ยอมนั่งพิงพนักเก้าอี้ เพราะกลัวเสื้อจะยับน่ะ
แต่ก็เป็นสุภาพบุรุษ ในแบบของเขา
และเขาก็เอาใจใส่ พี่สาวของฉันมากด้วย
ฉันว่าคิตตี้โชคดีแล้ว
ฉันเลยพลอยโชคดีไปด้วย
ตอนนี้พี่สาวของฉันมีคนมาสู่ขอแล้ว
ฉันก็มีอิสระที่จะรับความสนใจจาก
คนที่อาจจะสนใจ
พี่กำลังจะไปตามเธออยู่เชียว
จับตัวได้แล้ว ๆ ช่วยหยิบผ้าห่มให้พี่หน่อยสิ
มีใครเห็นโนอาห์มั้ย
ลูเชียส
- เร็วเข้า รีบหลบลงห้องใต้ดิน - โอ แย่แล้ว
- มันมาแล้ว พวกมันมาแล้ว - ปิดประตู
- โนอาห์ปิดประตูไว้ด้วย โอเค๊ - มันมาแล้ว
- ปิดประตู - เข้ามา
มากันเถอะ
- โนอาห์ เข้ามาข้างในเร็ว - เข้ามาเร็ว ๆ
ทุกคนเข้าบ้าน เข้าบ้านให้หมดทุกคน
- มันมาแล้ว เข้ามาเร็ว - ปิดประตูด้วย
- ลูเชียสยังเดินอยู่ข้างนอกเลย - มันมาแล้ว
เขาปลอดภัยอยู่ที่ไหนสักแห่งแล้วน่า ปิดประตูซะ
เขาจะกลับมาให้แน่ใจว่า เราปลอดภัย
ไอวี่ ๆ ขอร้องละ
- ขอร้องละนะ - ไม่
อย่าปล่อยให้มันเข้ามา
เข้าไปเร็ว
จากร่องรอยที่เราพบเมื่อเช้า ตามบริเวณบ้านเรือน
ผมรู้สึกว่าพวกมันกำลังเตือนเรานะ คล้าย ๆ กับว่ากำลังข่มขวัญเรา
สัตว์ร้ายจะไม่จู่โจมมนุษย์ โดยไม่มีเหตุผล
มีใครพอจะรู้บ้างมั้ยว่า
ทำไมเหตุการณ์เช่นนี้ เกิดขึ้นได้
ใครเป็นคนเขียนจดหมายนี่
"โปรดอ่านให้ทุกคนได้รับรู้"
"ข้าพเจ้านำความเดือดร้อน มาสู่พวกเรา"
"เมื่อวานซืนนี้ ข้าพเจ้าได้ข้ามเส้นเขต แดนต้องห้าม เข้าไปในคัฟวิงตันวู้ด"
"และได้เป็นประจักษ์พยาน ในสิ่งที่เราไม่พูดถึง"
"ข้าพเจ้าเสียใจอย่างยิ่ง"
"ที่นำเรื่องน่าละอายมาสู่ตนเอง และครอบครัว"
"ข้าพเจ้าสวดมนต์ขอให้การกระทำ ครั้งนี้ ไม่สร้างความเจ็บปวดตามมา"
"ด้วยความเสียใจอย่างสุดซึ้ง ลูเชียส ฮันท์"
เขาจะโดนลงโทษใช่มั้ย
อย่าเสียใจไปเลย
เธอมีความกล้า แบบที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน
พวกเรารู้สึกสำนึกในบุญคุณ
กับช่วงเวลาที่ผ่านมา
ใช่ ถูกต้องแล้ว
ดื่มฉลอง
ฉันมีพี่สาวอยู่คนนึง
คุณนายแคล็ก มีความลับด้วยเหรอ
พอเห็นคิตตี้ แล้วก็คิดถึงพี่สาวขึ้นมาเลย
เธอเป็นคนแบบไหนคะ
- จี๋จ๋า - อืม...
เราทะเลาะกันไม่รู้จักจบเลยแหละ
เธอชื่ออะไรคะ
ทำไมเธอไม่มาอยู่ที่คัฟวิงตันวู้ดล่ะ
พี่สาวฉันมีชีวิตอยู่ได้ ไม่เกินวันเกิดปีที่ 23
ชายกลุ่มนึงฆ่าเธอในซอย ระหว่างทางเดินกลับบ้าน
ลุกขึ้นได้แล้ว
มาเถอะ
เธอจะไม่กอดทำให้เสื้อผ้าผมยับ แบบที่กอดคุณใช่มั้ย
มีพรหลั่งไหลมามากมาย ในวันแห่งความสุขนี้นะ
เป็นพิธีน่ารักที่นาน ๆ จะมีที จริงมั้ย
ช่างสมเกียรติจริง ๆ
เห็นคุณยกมือเช็ดตา มากกว่าครั้งนึงนะคะ
สงสัยผงจะเข้าตาน่ะครับ
อาจารย์วอล์คเกอร์
- อาจารย์วอล์คเกอร์ - อาจารย์วอล์คเกอร์
อยู่ข้างหลังไว้
ถึงจะสว่างเธอก็มองไม่เห็น
ช่วยเราออกไปด้วย
พวกเขาไปหลบอยู่ที่ไหนน่ะ
เล่ามาซิ
- พวกมันอยู่ในหมู่บ้าน - อะไรนะ
พวกมันเตือนเรามากขึ้นเรื่อย ๆ
มันอยากไล่เราไปจากที่นี่
เราไปไหนไม่ได้
มีตัวนึงเห็นเราด้วย
แล้วมันก็วิ่งหายไปในความมืด
พวกเธอแน่ใจเหรอ
เธอ 2 คนอยู่กับไอวี่ที่นี่นะ
ไอวี่จะมีเรื่องสนุก ๆ มาเล่า ทำให้พวกเธอหัวเราะได้
เราทุกคนจะเดินไปด้วยกัน
พวกสัตว์เลี้ยงถูกฆ่าและถลกหนัง
ทั้งหนังและขนของพวกมัน หายไปหมด
มีเครื่องหมายอยู่ตรงประตู บานที่ถูกเปิดทิ้งไว้
เครื่องหมายอยู่สูงมาก
หมาโคโยตี้ไม่มีทางจะขึ้นไป ได้สูงขนาดนั้นหรอก
สภาอาวุโสนัดประชุม ซักเอาความพรุ่งนี้
ทุกคนในหมู่บ้านจะถูกถามตัวต่อตัว ในห้องประชุม
เพื่อหาว่าใครกระทำการล้ำเส้นบ้าง
ใช่
ข้างนอกมันหนาวนะ
คุณเข้าบ้านไปเถอะ
ทำไมมานั่งที่ระเบียงบ้านฉันล่ะ
สถานการณ์ไม่ปลอดภัย
บ้านอื่นก็มีระเบียงนี่
คุณรู้สึกว่าฉันเหมือนเด็กผู้ชาย มากไปรึเปล่า
ฉันอยากทำอย่างที่ผู้ชายเค้าทำกัน
อย่างเกมที่ เด็กผู้ชายขึ้นไปยืนบนตอไม้
หันหลังให้ป่าต้องห้าม
แล้วดูว่าตัวเองจะมีความกล้ายืน อยู่ตรงนั้นได้นานแค่ไหน
น่าตื่นเต้นมากเลย
ฉันรู้มาว่าเธอทำสถิติไว้สูงสุด
ใคร ๆ ก็พูดว่าเป็นสถิติ ที่ไม่มีทางทำลายได้
ก็แค่เกมของเด็กน่ะ
แต่คุณกล้ามาก ในขณะที่คนอื่น ๆ ยืนสั่นสะท้าน
ผมไม่ได้กังวลว่าจะเกิดอะไรขึ้น คิดแต่สิ่งที่จำเป็นต้องทำเท่านั้น
รู้ได้ยังไงว่าผมอยู่ตรงนี้
ฉันเห็นจากหน้าต่าง
ไม่
ฉันจะไม่บอกว่าคุณมีรัศมีสีอะไร
หยุดถามได้แล้ว
ถ้าเราแต่งงานกัน จะเต้นรำกับฉันมั้ย
เต้นรำสนุกมากเลยนะ
คิดอะไรอยู่น่ะ ทำไมไม่พูดออกมาบ้าง
แล้วทำไมไม่หยุดพูด สิ่งที่ตัวเองคิดซะบ้างล่ะ
ทำไมต้องเป็นคนนำ ในเวลาที่ผมอยากจะนำล่ะ
ถ้าอยากเต้นรำ จะเชิญเองแหละ
ถ้าอยากจะพูด ก็จะเปิดปากพูดเอง
ทุกคนชอบบังคับให้ผมพูด อยู่ตลอดเวลา
ทำไม มันดีตรงไหน ถ้าจะบอกว่า
คุณอยู่ในความคิดตลอดเวลา ตอนผมตื่น
มันจะดีตรงไหนถ้าจะพูดว่า บางครั้งคิดอะไรไม่ออกเลย
หรือถึงกับทำงานไม่ได้
จะมีประโยชน์อะไรถ้าบอกว่า เวลาเดียวที่ผมกลัวเหมือนคนอื่น ๆ
คือตอนที่ผมคิดว่าคุณอยู่ในอันตราย
นั่นละเหตุผลที่ผมมานั่งบนระเบียงนี้ ไอวี่ วอล์คเกอร์
เป็นห่วงความปลอดภัยคุณ ก่อนคนอื่น ๆ
และก็ใช่
ผมจะเต้นรำกับคุณ ในคืนแต่งงานของเรา
ฉันเข้าไปที่โรงเก็บของ 2 ครั้ง ไปเอาอาหาร
ที่จะใช้ในพิธีแต่งงานน่ะค่ะ
แล้วพวกสัตว์ยังอยู่ดีรึเปล่าตอนนั้น
ค่ะ คุณนายฮันท์ มันก็อยู่ปกติดี
ขอบใจ บีทรีซ
ขอโทษนะคะ
จริงรึเปล่าคะ เรื่องลูเชียสกับไอวี่น่ะค่ะ
มีเสียงซุบซิบไปทั่วหมู่บ้านเลย
พวกเขาก็เพิ่งบอกเรา เมื่อเช้านี้เองละจ้ะ
น่าทึ่งนะคะที่ความรักได้พาคน 2 คน ให้มารวมเป็นหนึ่งเดียวกัน
โดยไม่มีกฎเกณฑ์ใด ๆ
คิตตี้
ฉันอยากจะบอกกับพี่ก่อน
ไม่อยากให้พี่เจ็บปวด ไม่ว่าจะโดยทางใด
พี่เป็นคนที่ฉันถนอมรัก
ถ้าพี่ยังเสียใจเรื่องลูเชียสอยู่ ฉันจะไม่เลือกเขา
ถ้าพี่ต้องเสียสละความรักพี่ ให้กับฉัน ก็ไม่ใช่เรื่องถูกต้อง
เธอไม่ได้ทำให้พี่ ต้องเสียสละความรักใด ๆ เลย
เธอก็เป็นคนที่พี่ถนอมรักเช่นกัน
ขอให้พระเจ้าประทานพร ให้กับชีวิตคู่ของเธอนะ
เกิดอะไรขึ้นน่ะ
เรื่องไอวี่กับฉันใช่มั้ย
ฉันรู้ว่านายชอบเธอมาก
และเธอก็ชอบนาย
แต่ความรักน่ะมันมีหลายแบบ
โอ
โอ พระเจ้า
โอ ไอวี่
โนอาห์
เดี๋ยวไปประชุมหมู่บ้านสายนะ อยากให้พ่อเดินไปด้วยมั้ย
โนอาห์
โอ
ความชั่วร้าย...สีแห่งความชั่วร้าย
โอ
สีชั่วร้าย ๆ
แม่
- อะไรนะ - มีอะไรเหรอ
เกิดอุบัติเหตุขึ้นน่ะ
โนอาห์ มีคนเจอเขาเลือดท่วมตัว เลอะเสื้อกับมือเต็มไปหมด
ไม่ใช่เลือดเขา แต่ไม่ยอมบอกว่าเป็นเลือดใคร
พระเจ้าช่วยด้วยเถิด
ไอวี่
มีคนบาดเจ็บอยู่ที่นี่รึเปล่า
บ้านนี้มีใครได้รับบาดเจ็บบ้างมั้ย
มีใครอยู่บ้างมั้ย
มีใครได้รับบาดเจ็บในบ้านนี้มั้ย
22, 23, 24...
31, 32, 33...
ลูเชียส
ลูเชียส ฮันท์
ตอบฉันมาเดี๋ยวนี้เลยนะ
มีใครได้รับบาดเจ็บในบ้านนี้มั้ย
ไม่มีใครเป็นอะไร
คุณวอล์คเกอร์
โจเซฟ
พ่อคะ หนูไม่เห็นรัศมีเค้าแล้ว
ไอวี่
ออกมาลูก ออกมาเถอะ
ออกไปก่อนลูก นี่ มารับเธอไปสิ
เอาเธอออกไป
ไม่
เขาทรมานมากทีเดียว
อาจจะตายเมื่อไหร่ก็ได้
ขอให้ทุกคนช่วยกันอธิษฐาน และส่งกำลังใจไปให้
เขาจะรับรู้ได้
ออกมาเถอะ
หนูรักเขา
พ่อรู้
เขาก็รักหนู
พ่อรู้
ถ้าเขาตาย
ทุกสิ่งในชีวิตหนูก็จะตายไปพร้อมเขา
หนูอยากขออนุญาต
เดินทางผ่านคัฟวิงตันวู้ด
เข้าไปในเมือง
ไปเอายากลับมา
ยาที่อาจจะช่วยชีวิต
ลูเชียส ฮันท์
พ่อเป็นพ่อของหนู
หนูเชื่อฟังพ่อทุกสิ่งทุกอย่าง
ไว้ใจในการตัดสินใจ
ผมพยายามปิดปากแผล อย่างดีที่สุดแล้ว แต่ก็เกิดการติดเชื้อ
ต้องทำยังไงถึงจะช่วยเขาได้ล่ะ
คงได้แต่สวดมนต์
ถ้าไม่มีข้อจำกัด จะทำอะไรได้บ้างมั้ย
หมายความว่าอะไร
พอจะมีทางไหนอีกมั้ย ที่เรารักษาชีวิตเขาไว้ได้
ขอร้องละวิคเตอร์ ตอบหน่อยเถอะ
ถ้าเราคุมไม่ให้แผลติดเชื้อลุกลาม เขาก็อาจจะรอด
ฉันต้องขอพูดนะ
ตอนนี้จิตใจคุณกำลังว้าวุ่น
ฉันรู้นะว่ากำลังคิดอะไรอยู่
คุณกำลังคิดจะเข้าไปในเมือง
บอกสิว่าฉันเข้าใจผิด
คุณสาบานไว้แล้วนะเอ็ดเวิร์ด ว่าจะไม่มีวันกลับไป
เป็นการเสียสละที่เจ็บปวดก็จริง แต่เราก็ได้สิ่งที่ดีตอบกลับมา
นี่เป็นคำพูดคุณเองนะ คุณทำลายคำสาบานไม่ได้
- มันเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ - มันเป็นอาชญากรรม
สิ่งที่เกิดขึ้นกับลูเชียสน่ะ
คุณให้คำสัตย์สาบานไว้แล้ว
คุณกับสภาอาวุโสทั้งหมด ฟังฉันอยู่รึเปล่า
คุณ
ได้ให้คำสัตย์สาบานไปแล้ว
ครั้งแรกที่พ่อได้ยินว่าลูกสาวของพ่อ จะไม่มีวันมองเห็น
เธอจะต้องตาบอดไปตลอดชีวิต พ่อก็นั่งอยู่ที่เก้าอี้ตัวเดียวกันนี้
ได้แต่รู้สึกละอายใจ
ลูกเคยรู้อะไรเกี่ยวกับคุณปู่บ้างมั้ย
ท่านเป็นคนที่ร่ำรวยที่สุดในเมืองนี้
ใช่แล้ว ท่านมีพรสวรรค์เรื่องนี้
ขอเพียงท่านมีเงินแค่ 1 ดอลล่าร์ ไม่ถึง 2 อาทิตย์ก็จะเพิ่มให้เป็น 5 ได้
ลูกไม่รู้เรื่องเงินหรอก มันไม่ใช่ส่วนหนึ่งของชีวิตที่นี่
เงินทองอาจกลายเป็นสิ่งที่ชั่วร้าย
สามารถเปลี่ยนจิตใจมนุษย์ดี ๆ ให้กลายเป็นดำมืดได้
คุณปู่มองไม่เห็นสิ่งนี้ แม้ท่านจะมีพรสวรรค์
แต่ท่านก็มองคนไม่ออก ปู่ของลูกเป็นคนดีไอวี่
หัวเราะที่ได้ยินไป 3 บ้าน 8 บ้าน
ท่านเคยจูงมือพ่อ เหมือนที่พ่อจูงมือลูก
ท่านสอนให้พ่อเข้มแข็ง ให้พ่อรู้จักความรัก
และสอนให้พ่อเป็นผู้นำ ในเวลาที่คนอื่นเป็นได้แค่ผู้ตาม
ปู่ของลูกคือ เจมส์ วอล์คเกอร์ ท่านตายขณะนอนหลับ
ชายคนนึงเอาปืนจ่อหัวยิงท่าน ขณะที่ท่านกำลังหลับฝันอยู่
พ่อเล่าเรื่องนี้ให้ฟังเพื่อลูกจะได้เข้าใจ ถึงเหตุผลในสิ่งที่พ่อทำลงไป
และ
ในสิ่งที่คนอื่น ๆ ทำด้วย
ลูกเป็นคนเข้มแข็งไอวี่ ลูกนำขณะที่คนอื่นตาม
ลูกมองเห็นแสงแม้จะอยู่ในความมืด
พ่อไว้ใจลูก
ไว้ใจลูกมากกว่าใครทั้งหมด
ขอบคุณค่ะพ่อ
ไอวี่ ลูกรู้มั้ยนี่ที่ไหน
โรงเก็บของเก่าที่ตอนนี้ไม่ใช้แล้ว
ใช่
- ไอวี่ - คะพ่อ
ตั้งสติให้ดี ๆ นะลูก อย่าร้องเด็ดขาด
อะไรเหรอคะ
ฉันจะไปเอายามาให้คุณละนะ
กว่าจะออกมาได้ก็เอาเรื่องเหมือนกัน
มีอะไรเหรอ
ไอวี่
เธอขอ
เดินทางเข้าเมือง
เพื่อไปเอายา
คริสตอป
ไม่มีอะไรต้องกลัวเลย
เรามีก้อนหินศักดิ์สิทธิ์
คุ้มครองให้เราปลอดภัย
ทำไมเราไม่เคยได้ยินเรื่องก้อนหินนี่ มาก่อนเลยล่ะ
คริสทอปขอร้องละ อย่าทิ้งกันสิ
ไม่มีอะไรต้องกลัวหรอก
งั้นเธอใส่ผ้าคลุมสีปลอดภัยทำไมล่ะ
เดี๋ยวเราจะจุดคบไฟ
จะได้ปลอดภัย
แต่นี่มันป่าต้องห้ามนะ
คริสตอป
ไอวี่
มีอะไรบางอย่างอยู่ในป่านี้แน่
ท้องไส้ฉันปั่นป่วนไปหมดแล้ว
เธอจะปลอดภัย มันจะไม่ทำร้ายเธอ เพราะเธอมองไม่เห็น
พวกมันจะสงสารเธอ เหมือนที่สงสารโนอาห์
ตอนที่เขาแอบหลบเข้ามาในป่า
แต่พวกมันฆ่าฉันแน่ไอวี่
ฉันอยู่ที่นี่ไม่ได้
เธอรู้จักป่านี้ดีกว่าผู้ชายทั้งหมู่บ้าน ใคร ๆ ก็พูดกันอย่างนั้น
งานนี้เป็นภาระของฉัน ฟินตัน
- เธอไปเถอะ - กลับไปกับฉันสิ
ตั้งสติให้ดี ๆ นะลูก อย่าร้องเด็ดขาด
มีกลิ่นอะไรแปลก ๆ
มันอยู่ข้างหน้าลูกแล้ว
อะไรคะเนี่ย
พ่ออธิบายด้วยคำพูดไม่ได้
มันอยู่ห่างไปไม่กี่ก้าวเอง
- สิ่งที่เราไม่พูดถึง - อย่าตกใจลูก
มันเป็นแค่เรื่องที่แต่งขึ้น
จริง ๆ แล้วไม่มีอะไรน่ากลัวเลย
แน่นอนละว่ามีเสียงร่ำลือถึงสัตว์ร้าย ที่อยู่ในป่าจริง ๆ
มันอยู่ในหนังสือประวัติศาสตร์ ที่พ่อเคยสอนในเมือง
แล้วเสียงโหยหวนที่ดังจากในป่าละคะ
เราทำมันขึ้นมาเอง
แล้วพิธีบูชายัญสัตว์ล่ะ
เราจัดการมันเอง สมาชิกอาวุโส คนหนึ่งเป็นคนรับหน้าที่ไป
แล้วห้องหลบภัย ก็สร้างขึ้นเพื่อหลอกด้วยเหรอคะ
เราไม่อยากให้ใครเข้าไปในเมืองน่ะ
แล้วสัตว์ที่ถูกถลกหนังนั่นล่ะ
- เป็นฝีมือของผู้อาวุโสด้วยเหรอคะ - พ่อเชื่อว่ามีผู้อาวุโสคนนึงทำขึ้นมา
มันจะไม่เกิดขึ้นอีก
ไม่มีใครในหมู่บ้านนี้ ที่ไม่เคยสูญเสียคนที่มีค่าที่สุดไป
พวกเขาเจ็บปวดมาก ตั้งคำถาม ถึงคุณค่าของการมีชีวิตอยู่
เป็นความทุกข์ที่แสนมืดมน ที่พ่อหวังว่า
ชั่วชีวิตนี้ขออย่าให้ลูกได้พบ
ยกโทษให้เราด้วยที่สร้างเรื่องโกหก พวกเราไม่ได้มีเจตนาร้าย
หนู...หนูรู้สึกเศร้าใจแทนพ่อค่ะ
แทนผู้อาวุโสทุกคน
ในกระดาษแผ่นนี้ เขียนรายชื่อยาเอาไว้แล้ว
เป็นยาที่หาได้ทั่วไปในเมือง
ลูกจะไปกับผู้ติดตาม 2 คน
ตามเสียงธารน้ำไหลไปนะลูก
เดินประมาณครึ่งวัน ลูกจะถึงถนนที่ซ่อนอยู่
พอถึงถนนเส้นนั้น ผู้ติดตามจะรอที่นั่น ลูกต้องไปต่อ
ลูกคนเดียว ที่จะเดินไปตามถนนเส้นนั้น
จนออกจากป่าคัฟวิงตันวู้ด
ลูกจะต้องไม่บอกคนในเมือง ว่าพวกเราอยู่ที่ไหน
แล้วรีบกลับมาโดยด่วน
พ่อไปกับลูกไม่ได้
ลูกได้มอบหัวใจให้เขาคนนี้แล้ว
เขาต้องการลูก
ลูกพร้อมจะแบกภาระนี้
ซึ่งเป็นสิทธิ์ของลูกเพียงลำพังมั้ย
ฉันเตรียมผ้าพันแผลไว้ให้ลูเชียส เขาต้องใช้มัน
อลิซ ผมส่งคนไปช่วยแล้วนะ
ผมส่งไอวี่เข้าไปในเมือง
ไม่ได้นะ
ผมทำให้คุณได้ทั้งหมดแค่นี้
ผมทำให้ได้แค่นี้จริง ๆ
ฉันยอมรับค่ะ
- คุณทำอะไรน่ะ - เขาเป็นเหยื่อของอาชญากรรม
เราตกลงกันแล้วนะ ว่าจะไม่หวนกลับไป เด็ดขาด
แล้วเราจากมาเพื่อจุดประสงค์อะไรกัน
อย่าลืมสิว่าเราหวังที่จะได้เจอ สิ่งที่ถูกต้องดีงาม
คุณไม่ควรตัดสินใจ โดยไม่ปรึกษาพวกเราก่อน
- คุณอาการหนักเลยนะเนี่ย - เออ ผมผิดโรเบิร์ต
ผมตัดสินด้วยหัวใจ ผมไม่อาจมองเข้าไปในตาคนอื่น
แล้วเห็นแววตาอย่างออกัส โดยไม่รู้สึกรู้สมอะไรได้อีกแล้ว
มันเจ็บปวดเกินไป ผมแบกรับไม่ไหวแล้ว
คุณทำให้ทุกอย่างที่เราลงแรงไป สูญเปล่าหมด
แล้วคุณคิดว่าใครจะเป็นผู้สืบสาน วิถีชีวิตที่นี่ต่อไปล่ะ
คุณจะมีชีวิตนิรันดร์งั้นเหรอ
อนาคตของพวกเรา ก็ขึ้นอยู่กับพวกเขานี่แหละ
เด็กอย่างไอวี่และลูเชียส ที่จะทำให้วิถีชีวิตของเราอยู่ต่อไปได้
ใช่แล้วผมเสี่ยง ผมหวังว่าจะสามารถ
เสี่ยงทุกอย่างเพื่อสิ่งที่สมเหตุสมผล และถูกต้องทุกครั้งด้วย
ถ้าครั้งนี้เราไม่ตัดสินใจ เราจะเรียก ตัวเองว่าเป็นผู้บริสุทธิ์ไม่ได้เลย
และถึงที่สุดแล้ว สิ่งที่เราปกป้อง เอาไว้ที่นี่ก็คือความบริสุทธิ์ไม่ใช่รึ
ซึ่งผมยังไม่พร้อมจะเสียมันไป
ให้เธอไป
ถ้ามันจะจบ ก็ให้มันจบ
เราอยู่ได้ด้วยความหวัง ที่นี่ถึงเป็นสิ่งงดงาม
เราต้องไม่วิ่งหนีความเจ็บปวด
คุณก็รู้ว่าพี่ชายผมถูกฆ่าตายในเมือง
ครอบครัวผมที่เหลือตายที่นี่
ความเจ็บปวดเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต พวกเรารู้ดีอยู่แล้ว
ไอวี่กำลังวิ่งไปสู่ความหวัง ให้เธอมุ่งหน้าไป
ถ้าที่นี่มีค่าพอ เธอก็จะทำการนี้ได้สำเร็จ
คุณส่งเธอไปได้ยังไงกัน
เธอตาบอดนะ
เธอเก่งกว่าคนส่วนใหญ่ ในหมู่บ้านด้วยซ้ำ
และเธอมีความรักช่วยนำทาง
โลกเราหมุนเพื่อความรัก
และโลกจะยอมสยบให้ความรักด้วย
คนทั้งโลกล้วนได้เห็น
และต่างรับูร้ว่า
เงามืดมาได้ก็จากไปได้
สายลมยังคงพิร้วผ่านใบไม้ไหว
ดอกไม้ยังคงบานสะพรั่งงดงาม
ขวัญเอย ขวัญเจ้า หลับเถิด
หลับเถิด จงหลับให้สบาย
แน่นอนละว่ามีเสียงร่ำลือถึงสัตว์ร้าย ที่อยู่ในป่าจริง ๆ
มันอยู่ในหนังสือประวัติศาสตร์ ที่พ่อเคยสอนในเมือง
มันไม่มีจริง
มันไม่มีอยู่จริง
โนอาห์
- โอ้พระเจ้า อะไรกันเนี่ย - อะไรกันนั่นน่ะ
เขาหายไปไหนแล้ว
เขาเจอชุดที่เราซ่อนไว้ใต้พื้นกระดาน
โอ ไม่นะ
โอ พระเจ้า
พวกสัตว์นั่น
ความตั้งใจที่จะมีชีวิตของเขานั้น แรงกล้ามาก
เดินประมาณครึ่งวัน ลูกจะถึงถนนที่ซ่อนอยู่
ลูกคนเดียว ที่จะเดินไปตามถนนเส้นนั้น
จนออกจากป่าคัฟวิงตันวู้ด
ลูกจะต้องไม่บอกคนในเมือง ว่าพวกเราอยู่ที่ไหน
แล้วรีบกลับมาโดยด่วน
พี่สาวฉันมีอายุอยู่ได้ ไม่เกินวันเกิดปีที่ 23
มีชายกลุ่มหนึ่งข่มขืนและฆ่าเธอ
พวกมันหมกศพเธอไว้ในกองขยะ
ห่างจากอพาร์ทเม้นต์เราไป 3 ซอย
พี่ชายผมทำงานอยู่ห้องฉุกเฉิน ที่โรงพยาบาลในตัวเมือง
ขี้ยาคนนึงเข้ามา ให้รักษาแผลที่ชายโครง
"ศูนย์ให้คำปรึกษา"
พี่ชายผมพยายามทำแผลให้เขา
เขาควักปืนออกจากเสื้อแจ็กเก็ต
แล้วก็ยิงพี่ชายผมทะลุตาข้างซ้าย
สามีฉันไมเคิล
ออกไปซุปเปอร์มาร์เก็ตเวลาเช้า 9 โมง 15 นาที
มีคนพบศพเขาไม่มีเงิน อยู่ในสภาพเปลือยกาย
ลอยอยู่ในแม่น้ำอีสต์ 3 วันต่อมา
พ่อผมถูกยิงโดยหุ้นส่วนธุรกิจ
แล้วเขาแขวนคอตาย ในห้องเก็บของของพ่อ
พวกเขาแตกหักกันเรื่องเงิน
ผมเป็นศาสตราจารย์
สอนวิชาประวัติศาสตร์อเมริกา ที่มหาวิทยาลัยเพนซิลวาเนีย
ผมเกิดความคิดขึ้นมา
และอยากจะคุยกับพวกคุณด้วย
เจอผู้หญิงคนนึงที่ไมล์ 27 ผมจะเข้าไปสอบถาม
ระวังด้วยล่ะ
"เขตคุ้มครองสัตว์ป่าวอล์คเกอร์"
คุณเข้าไปในนั้นไม่ได้นะ
กรุณากลับไปที่รถของคุณด้วยครับ
เมื่อกี้เสียงอะไรน่ะ
คุณมาทำอะไรที่นี่น่ะ แล้วคุณเข้ามาได้ยังไง
คุณมาจากในเมืองเหรอ
แล้วคุณมาจากไหนล่ะ
ในป่า
คุณออกมาจากป่าเหรอ
ในนั้นน่ะเหรอ
ช่วยฉันหน่อยได้มั้ย
ฉันต้องไปหาหมอเพื่อขอยา
ฉันต้องได้ยาพวกนี้ ด่วนมากด้วย
ฟังก่อนนะคุณผู้หญิง
หน้าที่ผมน่ะ...
มีใครบาดเจ็บเหรอ
ได้โปรดเถอะค่ะ เราต้องการยาด่วนมาก
- แล้วคุณ...คุณอยู่ในนั้นเหรอ - ถูกแล้วค่ะ
เบรกเกอร์
- คุณชื่ออะไรคะ - เควิน
เควิน
น้ำเสียงคุณแสดงถึงความเมตตา
ไม่คิดว่าจะได้เจอ
เรามีจุดตรวจทุกระยะ 10 ไมล์ รอบเขตป่าสงวนนี่
เรามียาสำรองไว้เผื่อว่ามีคนถูกสัตว์ ทำร้ายหรือว่าเกิดอุบัติเหตุ
คุณมียาตามรายการในกระดาษมั้ย
- คุณต้องรออยู่ที่นี่ - ได้โปรดเถอะค่ะคุณ
ได้โปรดรับสิ่งนี้ไว้เป็นค่าตอบแทนค่ะ
เดี๋ยวนะ คุณ เอ้อ คุณไม่ได้...
ไม่ได้ล้อเล่นใช่มั้ยเนี่ย
ฉันไม่เข้าใจที่คุณพูด
คุณชื่ออะไรน่ะ
ไอวี่
ไอวี่ อลิซาเบธ วอล์คเกอร์
มีรถแทร็คเตอร์พลิกคว่ำอยู่
เป็นเหตุให้การสัญจร ที่อุโมงค์ลินคอล์นล่าช้าไป 1 ชั่วโมง
ศพของแคทรินา เนลสัน เด็กหญิงวัย 7 ปี ถูกพบแล้ววันนี้
หลังจากหายไปได้ 3 วัน
มีทหารตายเพิ่มอีก 14 นาย ขณะที่มีการทิ้งระเบิด ณ ค่ายคุ้มกัน
ขณะนี้อุณหภูมิ 35 องศา
เรื่องผู้หญิงว่าไง ผมเรียกวิทยุกลับไป
- ไม่เห็นคุณตอบกลับเลย - อ๋อ ก็แค่เด็กวัยรุ่นน่ะ
พวกเขาหลงทาง
ผมขอให้คำแนะนำคุณนะ ห้ามพูดคุยกับใครทั้งนั้น
คุณเริ่มคุยเมื่อไหร่ ก็เริ่มสร้างปัญหาให้กับค่าจ้างพวกเรา
ที่นั่นห้ามคนเข้าเด็ดขาด ห้ามรบกวนความสงบของสัตว์
มนุษย์มักอยากรู้อยากเห็น
งานของเราก็แค่ง่าย ๆ เควิน รักษาและคุ้มครองเขตป่าสงวนไว้
ก็แค่นั้น เมื่อหลายปีก่อน
มีข่าวหลุดออกไปทางหน้านสพ.ว่า คนของรัฐรับสินบน
ไม่ให้เครื่องบิน บินผ่านเข้าไปในบริเวณนั้น
ทำเอาผมเครียดไปเลยช่วงนั้น
อย่าก่อปัญหาให้ผม
อย่าพูดคุยกับใครเป็นดีที่สุด
"ใช้ในการแพทย์เท่านั้น"
เอ้อ เจย์ คุณวางบันไดไว้ไหนน่ะ
ผมจะเอาไปซ่อมป้าย
อยู่ด้านหลังน่ะ
"หน่วยรักษาความปลอดภัย"
ไอวี่กลับมาจากในเมืองแล้ว ได้ยามาด้วย
เธอโดนสัตว์ป่าจู่โจม แล้วก็ฆ่ามันได้ด้วย
โนอาห์
โอ พระเจ้า
เราจะหาศพเขา
แล้วเราจะให้เขา
มีพิธีฝังอย่างสมเกียรติ
เราจะบอกคนอื่น ๆ ว่า
เขาถูกสัตว์ป่าฆ่าตาย
ลูกชายคุณทำให้เรื่องของเราดูสมจริง
โนอาห์ให้โอกาสเรารักษาที่นี่ไว้
ถ้าหากยังเป็นสิ่งที่
เราประสงค์จะให้มีอยู่ต่อไป
ฉันกลับมาแล้ว ลูเชียส